Jouw foto, als QR-code

Ja. Een scanner leest niet de hele module — het neemt een klein gebied rond het middelpunt en drempelt dat. Alles buiten die middelpunten is vrije ruimte, dus een foto kan daar leven terwijl de code precies even leesbaar blijft. MostlyQR forceert elk middelpunt naar de waarde die de encoder vraagt en gebruikt de rest van de module voor jouw foto.

Niet in MostlyQR. Dit is het verschil dat er toe doet. De meeste kunstzinnige QR-tools overschrijven modules en vertrouwen op foutcorrectie om de schade te herstellen, wat de redundantie opverbruikt die beschikbaar is om schittering, kreuken en slecht licht door te staan. Een MostlyQR-fotocode verandert geen enkel module — elk centrum draagt nog steeds zijn exacte waarde, dus de volledige 30% redundantie van foutcorrectieniveau H is nog steeds beschikbaar wanneer iemand het van een nat menu scant.

Een opvallend onderwerp op een effen, lichte achtergrond, dat het frame vult. Een QR-code bevat ongeveer vijftig bij vijftig tinten, wat veel minder detail is dan het klinkt — dus sterke vormen overleven en fijne details niet. Vierkante onderwerpen gebruiken de ruimte het best, omdat de code vierkant is. Vermijd een schaduw die op de achtergrond valt: op een witte grond is het het enige andere donkere element in het frame, dus het leest als onderdeel van het onderwerp.

De generator hier is gratis en vereist geen account — de foto verlaat nooit je browser, en de code wordt op je eigen apparaat gegenereerd. Wat een account toevoegt is een dynamische code: één die je na het afdrukken opnieuw kunt instellen, en waarvan je de scans kunt tellen.

Alleen als het dynamisch is. De code op deze pagina is statisch — het codeert je link rechtstreeks, dus het werkt voor altijd maar kan nooit worden gewijzigd. Een dynamische MostlyQR-fotocode codeert in plaats daarvan een korte link, dus je kunt de bestemming wijzigen nadat de posters zijn opgehangen, en MostlyQR-codes verlopen nooit, zelfs niet als je je abonnement opzegt.

Omdat het zou liegen. Een geditheride fotocode bestaat uit pixels, niet vormen — een code van gemiddelde grootte bevat ongeveer honderd vijftig duizend daarvan. Dat in een SVG inpakken zou je een vectorbestand geven dat een rasterafbeelding bevat, wat slechter is dan een eerlijke PNG. Dus fotocodes worden geëxporteerd als PNG, JPG en PDF.

Het scant even betrouwbaar als een gewone code van dezelfde grootte, omdat geen van de foutcorrectie is opgebruikt. De gewone afdrukregels gelden nog steeds: houd de stille zone, druk het groot genoeg af en test de werkelijke afdruk in plaats van het scherm — advies dat geldt voor elke QR-code, niet alleen voor fotografische.

Mozaïek tekent alleen de modules van de code zelf, waarbij elke module wordt aangepast op basis van hoe donker de foto op dat punt is, en laat de ruimte ertussen schoon — het leest nog steeds als een QR-code. Halftone verandert het hele vierkant in continue fotografische textuur, dus het leest meer als een foto en minder als een code. Beiden hebben dezelfde scanbare matrix eronder.